فصل بيست و هشتم
زبانشناسي
(نيمهٴ دوم سدهٴ چهاردهم)
توجه. تنها يادداشتهاي اصلي در اين فصل آمده است. كارهاي زبانشناسي بسياري ديگر، كه كار اصلي آنان در زمينههاي ديگر بوده، در فصلهاي ديگر مورد بحث قرار گرفته است. براي بررسي كلي زبانشناسي در نيمهٴ دوم سدهٴ چهاردهم،
¿ قسمت ((يد)) از فصل پانزدهم، كه در آن موضوعات مربوط به بيش از سيويك زبان تلخيص شده است. اطلاعات بيشتر در مورد افراد مذكور در آن فصل را بهياري فهرست پايان كتاب بهآساني ميتوان بهدست آورد.
يادداشتهاي زير تنها مربوط به ده نوع از زبانشناسان است: لاتيني، ايتاليايي، كاتالونيايي، يوناني، چك، زيريايي، عبري، عربي، كَناري و چيني.
لاتيني و ايتاليايي
جوواني بوكاچيو
نويسنده و انسانگراي فلورانسي. از بنيانگذاران نثر ايتاليايي. نخستين دوستدار ادبيات يوناني در اروپاي باختري (1313ـ1375).
مندرجات: 1) زندگي؛ 2) بنيانگذاري نثر ايتاليايي: دكامرون؛ 3) آثار لاتيني او؛ 4) مطالعهٴ آثار دانته؛ 5) انسانگرايي او؛ 6) معلومات علمي او؛ 7) منش او.
1. زندگي. جوواني، پسر بوكاچيو، پسر چلينو دا چِرتالدو. پدرش بوكاچيو در چرتالدو (35 كيلومتري فلورانس) زاده شد، به فلورانس رفت و بهعنوان صراف در آن شهر سرگرم كار شد؛ بعدها با بانك معروف باردي مربوط شد و در سال 1324 كارگزار صنف صرافان شد. چند سالي را در پاريس گذراند (1310ـ1314)، كه در اثناي آن، جوواني در آن شهر از زني پاريسي به دنيا آمد. پدر همراه فرزند به فلورانس بازگشت و در آنجا همسر تازهاي اختيار كرد. هرچند جوواني